Jasokundeko Andre Maria eliza

Erdi-puntuko arkuko portada, XVI. mendekoa. XVI. mendeko fabrika gotiko berantiar interesgarria. Gurutze latindarreko oinplanoa. Burualde oktogonala, gurutzadura eta atal bakarreko habeartea. Nerbiodun ganga ederrak, izar erdikoak burualdean eta tertzeleteak eta loturak gurutzaduran eta habeartean. Fuste zilindrikoetako zurkaizteak, burualdeko mentsuletan eta gurutzadura eta habearteko mentsuletan errematatuak. Margotutako giltzarri ederrak, Ama Birjinarena eta Haurrarena, oso interesgarria, eta santu martirienak burualdean, Kristorena maiestatean eta apostoluena gurutzaduran eta loreena nabean. Hainbat leihate: arku zorrotza eta erdi-puntuko arkua, moldurekin, jarraitutasun-irtenbiderik gabe. Jatorrizko tenplu erromanikoaren aztarnak, hormetan txertatuta.
Erretaula nagusi neoklasikoa, urre kolorekoa, XIX. mende hasierakoa. Basamentu garaia, gorputz nagusia eta errematea. Sagrario-ostensorioa, frontoi makurrez errematatutako bi gorputzez osatua; ostensorioaren zatiak zutabe jaspeatuak ditu, urre-koloreko kapitel konposatuekin. Gorputz nagusian, lau zutabe pareatu daude, fuste jaspeatuak eta harroin eta kapitel konposatu urreztatuak dituztenak. Horiek espazio zabala mugatzen dute Sagrario-ostensoriorako eta XIV. mendeko Andra Mari ederra gordetzen duen nitxo apur bat apaindu baterako. Taulamendu fin apaindua. Errematean, pilastrak eta frontoi kurbatua dituen marko batek horma-hobi kurbatua du, gurutziltzatuaren irudiarekin; bi kopa errematearen alboetan.
Gurutzaduraren besoak: nerbiodun gangak, tertzeleteak eta lotailuak, mentsuletan zurkaiztuak eta giltzarriak, izarrez margotuak.
San Antonio Abadearen eta Santo Kristoren alboko erretaula neoklasikoak, XIX. mende hasierakoak. Ia bere arkitekturan errepikatzen dute, baina neurri txikiagoan, erretaula nagusia; sagrarioak sinpleagoak dira, zutabeek kapitel korintoarrak dituzte eta erremateetako frontoiak triangeluarrak dira. Ezkerreko erretaulan, gorputz nagusian interes berezirik ez duten hiru tailu barroko eta, errematean, XVI. mendeko San Sebastian arkaizantea. Eskuineko erretaulan, Santo Kristoren irudi herrikoia eta gorputz nagusiaren marko angeluzuzeneko markoan dauden margo tolesgabeak, eta beste irudi bat, interes berezirik gabe, errematean.
Martinez de Andagoyatarren ezkerreko alboko kapera, XVI. mende amaierakoa. Erdi-puntuko sarbide-arkua. Luneto-ganga.
XVI. eta XVII. mendeetako erretaula erromanista, urre-kolorekoa. Bankua, hiru kaleko bi gorputz eta errematea. Banku honek urrezko panelak eta alboetan bi atlante txiki ditu. Lehenengo atalean, lau zutabe uhintsu eta korintoarrek erdiko horma-hobi angeluzuzena eta alboetako arkuak bereizten dituzte, errosetaz apainduta. Arrosarioko Ama Birjinaren eta, alboko kaleetan, San Joan Bataiatzailearen eta Santiago Peregrinoren tailu manierista interesgarriak. Basamentua, lore pinturekin eta aingeru hegodunen aurpegiekin. Bigarren gorputza aurrekoaren antzekoa da, baina apaindura finagoa du. Sortzez Garbiaren, San Frantziskoren eta santu baten tailu interesgarriak. Taulamenduaren gainean eta errematean, frontoi okertua duen kaxa, Aita Betikoaren irudiarekin zatitua; Kalbarioaren irudiak; ezkutu harrigarriak alboetan.
Erretaulatik kanpo, Arrosarioko Ama Birjinaren irudiak, Martinez de Andagoyatarren kaperakoaren antzekoak, eta Santiago Matamorosenak, barrokoak.
Sakristian, urregintza interesgarria.
Hiru gorputzeko dorre angeluzuzena, XIX. mendearen erdialdekoa. Harlangaitzezkoa da eta eskantzuak harlanduzkoak. Kripta bat dago gurutzaduraren azpian.