San Lorentzo parrokia
Erdi-puntuko arkudun elizpea, XVIII. mendearen erdialdekoa. Portada, XIII-XIV. mendeetako sorbatzekoa, arku zorrotzekoa, arkibolta eta zurkaitz molduratuekin: orri haragitsuko kapitelak, eta, haien gainean, hosto horzdunezko zerrenda; arkupearen zurkaiztea, batek gorputz hegodun bikoitza duela, besteak ezkutua; Bildotsaren giltzarria. Burdineria duen atea.
Fabrika gotikoa. Oinplano angeluzuzena eta XVII. mendeko burualde oktogonala. Nerbio-ganga, giltzarri loredunekin presbiterioan. Lau ataleko habeartea, nerbio-ganga diagonalez estalia, fajoi-arku zorrotzekin; San Lorentzo, San Esteban eta bi pertsonaiaren giltzarriak. Pilastren gainean zurkaizten dira zirkuluerdiko garaipen-arkuan eta, habeartean, landare-motiboz apaindutako kapitelak dituzten zutabe-erdiak; zutabe-erdiak atxikita daude, eta horiek ere landare-motiboz hornitutako kapitelak dituzte; horietako batek giza aurpegia du hostoen artean, eta zutabe-erdiak tronkokono-formako kapitelak. Erdi Aroko harburuak, leunak.
Erretaula nagusi neoklasikoa, XIX. mendearen lehen herenaren amaierakoa, Francisco de Echánovek diseinatua. Kapitel korintoarrak eta urre-kolorekoak dituzten bi zutabe jaspeatuek eta urrezko loroiak dituen arku handi batek hautsitako taulamendu batek S. Estebanen irudi ona duen horma-hobi angeluzuzen bat babesten dute, urrezkoa eta polikromatua, Mauricio de Valdivielsoren eta José López de Torre margolariaren lana, eta anagrama mariano bat duen medailoi distiratsu bat. Gurutzearen errematea urre-koloreko ahurrekin.
Sakristian, Filipinetako apaingarri onak, urregintza interesgarria eta kaxoigintza diskretua.
Dorre karratua, XIX. mende hasierakoa. Bi gorputz, erdi-puntuko arkuak dituzten kanpaienak. XVI. mendeko bi kanpai.
Comments
No comments.
